Blog van Peter van Wolferen
De tranen lopen over de wangen van de cliënt. Ik ken hem al enkele maanden maar dit heb ik nog niet gezien. Zijn vraag was om eens mee te denken over een andere woonplek omdat zijn afdeling gaat sluiten. En hij vroeg wat ik vond van een verzorgende die zo onhandig was. En de maaltijden die lauw werden opgediend. Het lijstje werd langzaamaan groter.
Dat gebeurt wel vaker. Het begint met een concrete vraag en gaandeweg komen er meer en andere vragen bij. Soms omdat de eerste vraag alle andere verdringt. Soms omdat iemand eerst wil weten wie ik ben. En soms omdat er veel ongenoegen is dat gaandeweg steeds duidelijker wordt.
Probleem in kaart brengen
Grofweg komt het meestal bij het eerste gesprek op neer dat ik probeer het probleem in kaart breng en navraag of (en wat) er nog meer speelt. Als dat veel is dan maak ik met de cliënt een lijstje en vraag ik: wat wil je dat er als eerste opgelost wordt en wat kan even wachten.
In gesprek met alle partijen
Vervolgens probeer ik, samen met de cliënt, in gesprek te komen met de instelling. Dat gaat de ene keer gemakkelijker dan de andere maar lukt bijna altijd. Ik wil ook graag weten waar de instelling tegenaan loopt, want vaak is het een wisselwerking. In bovenstaand geval kon de cliënt nogal duidelijk zeggen waar hij het niet mee eens was. Helaas kwam dat soms behoorlijk bot over, waarop de medewerker zich terugtrok en afstandelijk werd tijdens de zorgverlening. Met als gevolg dat de cliënt na een escalatie letterlijk tussen de deur en de zorgverlener ging staan. De zorgverlener voelde zich hierdoor onveilig en diende een klacht vanwege agressief gedrag in.
Overeenkomsten
Tijdens een gezamenlijk gesprek bleek dat zowel de cliënt als de instelling moeite hadden met het sluiten van de afdeling. Dat zorgde bij beide partijen voor spanning. Toen dat uitgesproken werd waren beide partijen ook in staat om in te zien wat hun gedrag bij de ander deed en te concluderen dat ze dat beiden niet wilden.
Veel spanning is verdwenen
We zijn inmiddels een aantal gesprekken (en maanden) verder. Samen met de cliënt heb ik gekeken naar alternatieve woonplekken en iets gevonden wat passend lijkt. Daardoor is er veel spanning verdwenen. Er kan zelfs af en toe gelachen worden als er iets mis gaat tijdens de verzorging. Ook daar is de spanning verminderd. Niet alles is opgelost maar het is voor iedereen wel hanteerbaar en dat vinden alle partijen nu voldoende.
