Als onafhankelijk cliëntondersteuner kom ik vaak casussen tegen waarvan gezegd wordt: “dit is niet haalbaar”. Juist die situaties geven me de motivatie om door te zetten. Want als ik ergens van overtuigd ben, laat ik niet los.
Verkeerde indicatie
Een voorbeeld dat me altijd zal bijblijven, is het traject van een minderjarige jongen. Hij heeft een licht verstandelijke beperking en epilepsie. Zijn indicatie was afgegeven op basis van epilepsie, waardoor hij zijn dagbesteding alleen kon doen op een afdeling voor kinderen met een lichamelijke beperking. Maar hij is heel mobiel en zijn epileptische aanvallen minimaal. Voetballen met kinderen in een rolstoel? Daar werd hij alleen maar ongelukkig van. Ik wist dat het niet klopte en dat hij de verkeerde indicatie had gekregen. Hij hoort thuis tussen leeftijdsgenoten met een verstandelijke beperking, niet een lichamelijke.
Een lang proces
Op basis van mijn bevindingen nam ik contact op met het CIZ. De eerste reactie was: “De indicatie is juist, we kunnen dit niet meer veranderen.” Toch kon ik dat niet accepteren, want ik wist dat het niet klopte. Ik heb bezwaar gemaakt, vele gesprekken gevoerd en opnieuw uitgelegd wat de zorgbehoefte van deze jongen is. Het proces duurde bijna een jaar en zelfs een rechtszaak leek nodig. Twee weken voor de zitting werd de indicatie alsnog aangepast. Het CIZ kende de juiste indicatie toe: VG in plaats van LG. Daarmee kreeg deze jongen eindelijk de kans om zich te ontwikkelen op een plek die bij hem past.
Voor zijn moeder was het verschil direct zichtbaar. Waar hij eerder huilend of gefrustreerd thuiskwam, kreeg ze nu na een aantal dagen dagbesteding op de VG-afdeling al een totaal andere jongen mee naar huis. Hij zat eindelijk op een plek waar hij begrepen werd en mee kon doen.
Waarom onafhankelijke cliëntondersteuning zo belangrijk is
Deze casus laat zien hoe groot het verschil kan zijn wanneer iemand naast je staat die weet hoe het zorgsysteem werkt, de regels kent én zich niet laat afschrikken door tegenwind. Mijn rol is om te kijken naar wat er daadwerkelijk nodig is en daar niet van af te wijken. Soms betekent dat doorvragen, bezwaar maken of zelfs een juridische procedure starten.
Voor cliënten en hun families is dat vaak niet te overzien, zeker niet als ze al dagelijks veel zorg en zorgen hebben. Onafhankelijke cliëntondersteuning betekent dan: iemand die het proces begrijpt, die de juiste taal spreekt en die blijft vechten totdat de best passende oplossing is gevonden. Dat alles alleen maar in het belang van de cliënt.
Nooit opgeven
Ik ben er trots op dat ik voor deze jongen en zijn gezin het verschil heb kunnen maken, want het kan niet zo zijn dat iemand levenslang vastzit aan een verkeerde indicatie omdat het CIZ hun eigen fouten niet terug kan draaien. Dat is waar mijn werk om draait: niet opgeven, hoe lastig de weg ook is. Uiteindelijk gaat het om mensen die recht hebben op een plek waar ze zichzelf kunnen zijn en gelukkig kunnen worden.
Sandra Molier, onafhankelijk cliëntondersteuner bij ClientondersteuningPLUS
