Er gaan heel veel dingen niet goed in het zorglandschap, maar we delen ook graag onze positieve verhalen. Voor ons is er namelijk niks mooier dan een blije cliënt en zijn of haar naasten. Dat geeft voldoening en draagt bij aan onze missie. In deze blog vertelt Eefje haar verhaal.
Geen passende zorg
“Het was geen optie om hem terug te moeten sturen,” vertelt Eefje. Ze denkt terug aan één van haar eerste casussen tijdens haar stage. Haar cliënt was een jongeman met zowel psychische als lichamelijke problematiek, die in een woning woonde waar het totaal niet goed ging. Hij kon het eigenlijk alleen aan met veel structuur, maar die was er niet. Ook werd hij niet goed begeleid. Dat had grote gevolgen voor zijn gezondheid. Hij belandde keer op keer in het ziekenhuis en daar werd besloten dat hij niet kon terugkeren naar zijn begeleide woonplek. Toch bleef de oude instelling volhouden dat hij gewoon terug kon. “Terwijl dat dus écht niet kon.”
Eén hele dag bellen
Eefje voelde de druk, want hij mocht het ziekenhuis eigenlijk al verlaten. “Toen ik een dag lang instellingen door heel Nederland aan het bellen was, dacht ik: waar gaat dit eindigen? Ik was ook een beetje bang… Ga ik mensen teleurstellen?” Maar ze gaf niet op. Het kostte haar één lange dag bellen, navragen en overleggen. En aan het eind van die dag? Ze had er twee aanmeldingen door gekregen en één van de woningen bleek passend. Moeder en zoon gingen kijken. “Ik werd gebeld dat het goedgekeurd was, van beide kanten. Wat een opluchting!’’ Hij woont er inmiddels alweer een aantal weken.
Voor Eefje was dit meer dan een opdracht. “Het was één van mijn eerste echte opdrachten. Ik vond het spannend, maar ook heel waardevol. Aan de ene kant voelde ik: hier doe ik het voor. Aan de andere kant weet ik dat er ook casussen gaan komen waarbij het níet lukt. En toch: je blijft naast iemand staan, ook als het tegenzit.’’
Hoe de PLUSacademie bijdraagt
Eefje is in februari gestart met de PLUSacademie; het interne opleidingstraject van ClientondersteuningPLUS. Ze is blij dat ze deze stap heeft gezet. “Het is fijn dat je het samen met je collega’s doet. Je steunt elkaar, zowel als collega’s als medestudenten. En het is goed te combineren met werk en privé. Ik werk drie dagen, waar de schooldagen ook onderdeel van zijn. Vrijdag en maandag gebruik ik voor mijn huiswerk. Het is in mijn ogen goed te doen, en ik heb er plezier in.”
Eefje sluit af met een glimlach: “Ik denk niet dat ik hem ooit vergeet, hoor, dit succesje. Het heeft me echt laten voelen waarom ik dit werk wil doen.”
