Als onafhankelijk cliëntondersteuner krijg je regelmatig te maken met complexe situaties. Soms zijn er veel betrokken partijen, loopt een traject vast of raakt een casus je persoonlijk. Daarom organiseert ClientondersteuningPLUS ieder kwartaal een intervisiecarrousel. Tijdens deze bijeenkomsten bespreken cliëntondersteuners praktijkcasussen met elkaar en is er ruimte om gevoelens en blokkades te bespreken.
Suze, die momenteel de opleiding tot onafhankelijk cliëntondersteuner volgt, nam deel aan de intervisiecarrousel van het derde kwartaal in Zeist. Ze vertelt wat deze middag haar heeft gebracht.
Wat is intervisie bij ClientondersteuningPLUS?
ClientondersteuningPLUS organiseert ieder kwartaal een intervisiebijeenkomst voor haar medewerkers. Tijdens deze bijeenkomsten brengen deelnemers praktijkdilemma’s in die volgens een vaste methodiek worden besproken. Door vragen te stellen, samen te reflecteren en verschillende perspectieven te onderzoeken, ontstaat meer inzicht in de situatie en de rol van de cliëntondersteuner daarin.
De intervisiebijeenkomsten worden aangevuld met een verdiepend thema dat aansluit bij actuele vraagstukken binnen de cliëntondersteuning. Zo combineren deelnemers het bespreken van praktijkervaringen met het verder ontwikkelen van hun kennis en professionele vaardigheden.
Meer dan een casusbespreking
“Toevallig hadden we de dag ervoor tijdens de opleiding nog les gehad over intervisie”, vertelt Suze. “Daardoor vond ik het extra interessant om het nu ook echt in de praktijk mee te maken.”
Tijdens de intervisiecarrousel brengen verschillende deelnemers een casus in. Vervolgens worden er kleinere groepen gevormd die langs alle casussen rouleren. Op die manier kijken meerdere cliëntondersteuners vanuit verschillende perspectieven naar dezelfde situatie.
Volgens Suze gaat intervisie veel verder dan alleen het bespreken van een casus. “Het gaat niet alleen over de inhoud van een situatie, maar ook over degene die de casus inbrengt. Wat doet zo’n situatie met je? Waarom raakt het je? Welke gevoelens spelen er mee en waar loop je tegenaan?”
Ruimte voor emoties en reflectie
Dat juist die persoonlijke kant zoveel aandacht krijgt, maakte indruk op Suze. “Eén van de deelnemers had zich enorm ingezet voor een cliënt, maar ondanks alle inspanningen was het niet gelukt om het gewenste resultaat te bereiken. Daar had zij het erg moeilijk mee. Tijdens de intervisie werd niet alleen gekeken naar de situatie zelf, maar ook naar wat daaronder zat.”
Volgens Suze kunnen casussen soms behoorlijk binnenkomen. “Dit werk kan best heftig zijn. Juist daarom is het belangrijk om erover te praten met collega’s. Je kunt je eigen gedachten toetsen en onderzoeken waarom iets je raakt. Dat helpt enorm,” legt ze uit. De intervisiecarrousel biedt hiervoor een veilige omgeving. Deelnemers kunnen ervaringen delen, vragen stellen en leren van elkaar.
Leren van de ervaringen van anderen
Voor Suze was het ook waardevol om casussen van andere cliëntondersteuners te horen. “Zelf heb ik nog geen heel zware of ingewikkelde situaties meegemaakt, maar ik weet dat die vroeg of laat gaan komen. Dan is het ontzettend leerzaam om nu al te horen hoe anderen daarmee omgaan,’’ benadrukt ze.
Naast persoonlijke inzichten levert de intervisie ook nieuwe ideeën op voor de aanpak van een casus. Degene die een casus inbrengt, krijgt vaak nieuwe inzichten over zichzelf. Tegelijkertijd ontstaan er ook nieuwe mogelijkheden om verder te gaan met een situatie.
Verdieping rondom ethische vraagstukken
Na de intervisiecarrousel volgt een themabijeenkomst over ethische vraagstukken binnen de cliëntondersteuning. Zo kan bijvoorbeeld de vraag centraal staan wat de rol van een onafhankelijk cliëntondersteuner precies is. Wat doe je wel en wat doe je niet? Dat blijkt soms minder zwart-wit dan je misschien denkt.
Ook werd gesproken over de manier waarop naar cliënten wordt gekeken. “We hadden het over verschillende perspectieven. Vroeger werd er vaak vooral gekeken naar een diagnose of indicatie. Tegenwoordig vinden we het vanzelfsprekend dat we eerst naar de mens kijken. Toch merk je dat die oude manier van denken vaak nog aanwezig is, zeker bij verschillende externe instanties. Dat leverde interessante gesprekken op,’’ vertelt Suze.
Je hoeft het niet alleen te doen
Wat Suze vooral heeft meegenomen uit de bijeenkomst, is dat je als cliëntondersteuner niet alles alleen hoeft te dragen. “Soms maak je heftige situaties mee. Dan is het fijn om te weten dat alles wat je voelt er mag zijn. Je hoeft daar niet alleen mee rond te blijven lopen.”
Binnen ClientondersteuningPLUS kunnen cliëntondersteuners daarom altijd terecht bij collega’s of hun Kennis Lead. Suze legt uit: ‘’Je kunt daar terecht met inhoudelijke vragen, maar ook als je gewoon even je verhaal kwijt wilt. Dat vind ik echt waardevol. Mijn ervaring is dat de organisatie heel laagdrempelig is. Je loopt makkelijk even bij iemand binnen of schuift ergens aan.”
Juist die combinatie van kennisdeling, reflectie en collegiale ondersteuning maakt de intervisiecarrousel volgens Suze zo waardevol. “Je leert van elkaar, je leert over jezelf en je ontdekt dat je er nooit alleen voor staat,’’ sluit ze af.
Nieuwsgierig geworden over de rol van cliëntondersteuner? Bekijk dan eens de Basisopleiding onafhankelijke cliëntondersteuning van de PLUSacademie.
