Toen Eelco in juni ‘25 startte als onafhankelijk cliëntondersteuner bij ClientondersteuningPLUS, wist hij dat hij veel nieuwe situaties zou tegenkomen. Hij had niet verwacht dat één van zijn allereerste dossiers zo’n intensieve, maar uiteindelijk positieve wending zou krijgen. Het werd een traject dat veel betekent voor de cliënt en zijn moeder.
Een moeder die op haar tandvlees liep
Eelco werd benaderd door de moeder van een jongen van toen vijftien jaar. Haar gezinssituatie was zwaar. “Ze vertelde dat ze het niet meer trok,” zegt Eelco. “Ze heeft twee kinderen met een verstandelijke beperking en autisme. Ze werkt, runt het huishouden en stond er vrijwel alleen voor. Het water stond haar echt aan de lippen.”
De oudste zoon had al eens gelogeerd in een instelling, maar verder kwam ze niet. Ze wilde graag een fijne plek voor hem, maar dat bleek moeilijker dan gedacht. Instellingen wezen hem af omdat hij volgens de kalender te oud was voor jeugdgroepen en te jong voor volwassen groepen. “Het liep steeds vast, terwijl hij een Wlz-indicatie heeft en duidelijk een passende woonplek nodig had,’’ licht Eelco toe.
Zoeken, bellen en doorzetten
Eelco pakte de vraag direct op. Hij begon te bellen, informatie op te vragen en dossiers te bespreken. Maar de eerste reacties waren ontmoedigend. “Overal hoorde ik dezelfde dingen: te jong, te oud, te ver weg, geen plek, over twee jaar is hij welkom. Dat kan toch niet? Deze moeder houdt dit geen twee jaar meer vol. Er moet nú iets gebeuren.”
Hij besloot anders te kijken dan strikt binnen de gebruikelijke kaders. “Ik heb organisaties gevraagd waarom het kalenderjaar eigenlijk zo leidend is? Dit is een jongen van bijna 1.80 meter die functioneert op het niveau van een peuter. Over twee jaar is dat niet anders. Dan zou hij wel in aanmerking komen, maar zijn situatie is nu al hetzelfde. Kunnen we niet buiten de lijntjes denken?”
Die aanpak werkte. Twee organisaties waren bereid opnieuw te kijken en hun beoordeling uit te voeren.
Een plek die precies past
Bij één van de organisaties kwam de verlossende boodschap: de jongen kreeg een plek toegewezen. Er volgde een kennismaking in het najaar en kort daarna verhuisde hij naar zijn nieuwe plek. “Het mooiste is dat de plek perfect aansluit bij de situatie van dit gezin,” vertelt Eelco. “Dichtbij moeders werk, dichtbij school en zelfs naast de logeeropvang van zijn broertje.”
Voor de moeder voelde het als een zware, maar noodzakelijke beslissing. Ze gaf aan hoeveel lucht het haar gaf dat het eindelijk wél gelukt is. “Ze was enorm dankbaar,” zegt Eelco. “Ze zei zelfs: mocht er ooit een nieuwe plek voor hem nodig zijn, dan hoop ik dat je tegen die tijd nog steeds bij COP werkt, zodat je ons weer kan helpen.”
Klein gebaar, groot verschil
Voor Eelco was dit dossier een bijzonder begin van zijn werk als onafhankelijk cliëntondersteuner. “Voor mij voelde het als iets kleins. Ik heb gewoon gedaan wat nodig was, maar de impact voor dit gezin is enorm. Soms hebben organisaties gewoon een zetje nodig om anders te durven kijken.”
Het resultaat is een veilige woonplek voor een jongen die nergens leek te passen en een moeder die weer ruimte krijgt om te ademen. Een positieve afloop; precies waar we het bij ClientondersteuningPLUS voor doen.
