In deze blog vertelt Eefke over een situatie waarbij ontslag uit het ziekenhuis gepland was, terwijl de benodigde thuiszorg nog niet was ingeregeld. Dit leverde veel stress en onzekerheid op bij cliënt en haar dochter. Dit verhaal laat zien waarom onafhankelijke cliëntondersteuning onmisbaar is.
De situatie voorheen en overgang naar de Wlz
Voordat mevrouw opgenomen werd in het ziekenhuis, kreeg zij hulp vanuit de Zorgverzekeringswet voor wassen, aankleden en verpleging. Vanuit de Wmo werd huishoudelijke hulp geboden. Tijdens de ziekenhuisopname werd echter duidelijk dat het beste aan de zorgbehoefte kon worden voldaan met een Wlz-indicatie. Deze is ter plekke aangevraagd en verkregen. Er bleek echter nog geen ‘coördinator zorg thuis’ te zijn gekoppeld.
Naar huis zonder goed ingeregelde zorg
Ik werd ingeschakeld door een dochter die ten einde raad was. Haar moeder verbleef in het ziekenhuis na een ingrijpende operatie, waarbij een stoma geplaatst was. Hoewel de ontslagdatum inmiddels was vastgesteld binnen een week, was de benodigde thuiszorg nog niet ingeregeld, ondanks meerdere pogingen van het ziekenhuis. De lange wachtlijsten en ontbrekende kennis rondom stomazorg waren de knelpunten.
Voorwaarden voor ontslag
Ik heb als cliëntondersteuner contacten gelegd met het ziekenhuis om de voorwaarden voor ontslag te bespreken. Gezamenlijk werd afgesproken dat de ontslagdatum zou worden uitgesteld tot aan de voorwaarden voldaan werd. Ook werd er toegezegd dat mevrouw niet tijdelijk zou hoeven verhuizen naar een revalidatiecentrum of verpleeghuis. Dit gaf mij de ruimte om de thuiszorg goed in te kunnen regelen.
Het ziekenhuis was primair verantwoordelijk voor het inschakelen van een thuiszorgorganisatie, maar alle organisaties gaven aan dat er vanwege lange wachtlijsten niet op korte termijn hulp kon worden ingezet. Bovendien waren er volgens het ziekenhuis geen organisaties beschikbaar die kennis hadden van stomazorg. Dochter zou moeten inspringen als er ongelukjes zouden plaatsvinden, maar dat is geen realistische insteek.
Ik heb mee helpen zoeken naar potentieel geschikte thuiszorgorganisaties. Ondertussen nam dochter contact op met de organisatie die voor de ziekenhuisopname al betrokken was vanuit de gemeente. Deze, voor mevrouw vertrouwde organisatie, bleek de benodigde dagelijkse zorg te kunnen bieden. De oplossing bleek dus dichterbij dan gedacht.
Alarmering
Tijdens de ziekenhuisopname bleek dat er geregeld op onverwachte momenten, zowel overdag als ’s nachts, ondersteuning nodig was in verband met lekkage van de stoma. Er is overgestapt op een ander systeem en de verpleegkundigen werden geïnstrueerd over het gebruik ervan. Hoewel er daardoor minder lekkages plaatsvonden, bleef er een klein risico op herhaling. Om ook op onplanbare momenten de benodigde zorg te kunnen bieden, waren dochter en ik het er snel over eens dat een alarmsysteem noodzakelijk was. De verpleegkundige van het ziekenhuis had hier nog niet aan gedacht.
Ik heb gezocht naar organisaties die een alarmeringssysteem konden plaatsen en de opvolging kon gelukkig plaatsvinden door de thuiszorgorganisatie. Het is bij veel thuiszorgorganisaties niet bekend dat personenalarmering, onder bepaalde voorwaarden, door het zorgkantoor kan worden betaald vanuit de Wlz-indicatie. Ik heb de betrokken partijen hierop geattendeerd en ze de contactgegevens doorgegeven van de specifieke afdeling en medewerker van het zorgkantoor die ze daar meer uitleg over kon geven.
Door de samenwerking tussen de thuiszorgorganisatie, de aanbieder van de personenalarmering, het zorgkantoor en de cliëntondersteuner, hebben we dit voor mevrouw weten te regelen.
Eind goed, al goed
Al met al is het gelukt om de ontslagdatum uit te stellen, een geschikte ‘coördinator zorg thuis’ te vinden en personenalarmering in te schakelen. De meerwaarde van een cliëntondersteuner is om door te gaan waar een ander geen mogelijkheden meer ziet en de cliënten en betrokken zorgverleners de juiste weg te wijzen in het complexe zorglandschap.
Mevrouw woont inmiddels weer met veel plezier in haar eigen woning. Deze casus maakt duidelijk dat een onafhankelijk cliëntondersteuner wel degelijk veel meerwaarde biedt. Niet om onszelf een schouderklopje te geven, maar om aan te geven waar ons vak voor bedoeld is.
Eefke de Wit, onafhankelijk cliëntondersteuner
