3 februari 2026

Bluu blogt: een werkdag met Klaartje

Hoi, ik ben Bluu; een Rhodesian Ridgeback van twee jaar. Als kantoorhond ben ik een vaste waarde binnen ClientondersteuningPLUS. Stoer van buiten, zacht van binnen. Mijn specialiteit? Mensen laten smelten met mijn onschuldige blik en kwispelende staart. Vandaag neem ik je mee in een werkdag van Klaartje, mijn favoriete mens en Team Lead. Zij rent van locatie naar locatie. En ik? Ik ren vooral naar iedereen die zin heeft in een knuffel.

Ieder zijn taak

Zodra we binnenkomen, voel ik het meteen: dit wordt weer zo’n dag vol aandacht. Klaartje duikt in haar werk, ik duik in de harten van collega’s. Terwijl zij de aanmeldlijst doorneemt, lig ik strategisch naast haar bureau. Niet omdat ik iets moet doen, maar omdat ik weet dat daar de meeste aaitjes te halen zijn.

Gedurende de weekstart deelt Klaartje belangrijke informatie vanuit het management en luistert ze naar signalen van de werkvloer. Ik luister ook. Vooral naar het geritsel van snackverpakkingen. De rest van de ochtend is Klaartje druk bezig met het ondersteunen van collega’s, het blussen van brandjes en het verdelen van spoeddossiers. Ik ondersteun op mijn eigen manier: door aanwezig te zijn. En geloof me, dat is al een hele taak op mijn formaat.

Tijdens gesprekken met collega’s in opleiding sluip ik er stiekem tussen. Een neus tegen een been, een blik die zegt: “Zullen we spelen?” Meestal lukt het. Klaartje zegt dan: “Bluu, niet nu.” Maar ik weet dat ze het lief bedoelt.

Lui of slim?

Als Klaartje haar maandgesprek voert, kies ik een zonnige plek bij het raam. Mijn spieren ontspannen, mijn ogen half dicht. Maar zodra iemand langsloopt met een snack? Ik ben alert. Klaartje noemt het lui zijn met selectieve energie. Ik noem het strategisch gedrag.

Later op de dag werkt ze aan rapportages en dashboards. Ik werk aan mijn charme. Loop rond, vang een vallende pen alsof het een prooi is en probeer op schoot te kruipen bij mensen die eigenlijk te klein zijn voor mij. Met mijn onschuldige blik kom ik daar vaak mee weg. Ik ben tenslotte Bluu.

Nog één knuffelrondje dan

De dag eindigt met een vergadering over beleid en structuur. Ik eindig met een laatste knuffelronde. Mijn snuit tegen een been, mijn ogen groot en onschuldig. Klaartje lacht. “jij bent echt onderdeel van het team.” Jup. Ik kwispel. Missie geslaagd.

Tot de volgende werkdag. En als je me tegenkomt: wees voorbereid op een flinke dosis energie, een natte snuffelneus en een hart dat ik zonder pardon verover.

Pootje,
Bluu